Wij discipelen van Jezus zijn

geplaatst in: Nieuws, Welkom | 0

Hieraan zal iedereen weten, dat wij discipelen van Jezus zijn…

Houd van je mede-christenen en…bereik je land!

We hebben het allemaal al eens gehoord: dat we als christenen invloed kunnen uitoefenen op onze omgeving. Dat is mooi, het is prachtig, maar de grote vraag is steeds weer: hoe? In deze studie laat Derek Prince zien hoe eenvoudig het eigenlijk is. De enige opdracht is: heb elkaar lief!

Wij hebben als christenen de taak gekregen de hele wereld te confronteren met het getuigenis van Jezus. ,,Ga heen in de hele wereld’’, zei Jezus, ,,en verkondig het evangelie’’ (Matt.28:19). Toch voelen we ons niet op ons gemak bij die opdracht. Ze is te groot. Het lukt ons nog niet eens om ons eigen land te bereiken. Toch zegt Jezus dat het kan. Wij kunnen iedere Nederlander confronteren met het getuigenis van Jezus. Ik zeg niet dat ze ook allemaal geréd worden, maar ieder van hen kan op een reële, krachtige manier geconfronteerd worden met het getuigenis van Jezus. Jezus Zelf vertelt ons hoe: Een nieuw gebod geef Ik u, dat gij elkander liefhebt; gelijk Ik u liefgehad heb, dat gij ook elkander liefhebt. Hieraan zullen allen weten, dat gij discipelen van Mij zijt, indien gij liefde hebt onder elkander (Johannes 13:34).

Eenvoudig, nietwaar? Het antwoord is eigenlijk zo simpel, dat we er gemakkelijk overheen lezen. Jezus zei: ,,Hierdoor zal iedereen weten dat jullie Mijn discipelen zijn, als je liefde hebt onder elkaar!  Die liefde is geen optie, maar een bevel. De Heer deed geen aanbeveling of een voorstel, maar gaf een bevel: Een nieuw gebod geef Ik u, dat gij elkander liefhebt. De liefde die Jezus ons opdraagt, is dezelfde liefde die Hij voor ons heeft. Het is een onzelfzuchtige, opofferende liefde, die het welzijn van de ander voorop stelt. Het is geen zelfzuchtige liefde die ons ego streelt, maar een opofferende liefde. Een liefde die eigen leven neerlegt voor onze vrienden. ,,Als jullie dat soort liefde hebben’’, zei Jezus, ,,dan zal de hele wereld jullie opmerken, want zulke liefde zien ze nergens anders.’’ De enige eigenschappen die mensen vandaag om zich heen zien, zijn egoïsme en zelfgerichtheid. U kunt een situatie radicaal veranderen door Gods liefde te demonstreren.

Dat klinkt erg simpel, maar toch wordt het zelden in praktijk gebracht. Als u aan een gemiddelde Amerikaan zou vragen wat zijn indruk van de kerk is, dan gebruiken ze meestal niet het woord ‘liefde’. De wereld ziet ons niet op die manier. Over het algemeen zien ze ons als religieuze mensen, die zich aan regels houden en samenkomen in gebouwen waar ze zelf liever niet naar binnengaan. Waarom niet? Omdat ze nooit geconfronteerd zijn met de liefde van Jezus Christus! De geschiedenis bewijst dit. In het Romeinse rijk – één van de sterkste, grootste rijken uit de geschiedenis – zeiden ongelovigen over de christenen: ‘’Kijk eens, hoe de christenen elkaar liefhebben.’’ Die liefde overwon: nog geen drie eeuwen later gaf dit machtige rijk zich onder keizer Constantijn over aan de uitspraken van Jezus!

De heerlijke uitdaging om de hele wereld te confronteren met Gods liefde ligt dus niet buiten ons bereik. Het is haalbaar, al was het alleen al omdat Jezus nooit loze woorden gebruikt. Maar zegt de wereld in deze tijd hetzelfde over ons als over christenen in de eerste eeuwen, toen mensen van diverse komaf, van diverse rassen en met verschillende maatschappelijke achtergronden elkaar lief hadden?

Deze liefde is geen emotie of gevoel, maar een beslissing. In Psalm 18:1 zegt David: Ik zal U hartelijk liefhebben, HEERE, mijn Sterkte (SV). David had een besluit genomen. Het woord ‘liefhebben’ dat in dit vers wordt gebruikt, is niet het gebruikelijke Hebreeuwse woord voor liefde. Het woord houdt rechtstreeks verband met de baarmoeder of de ingewanden. Het gaat om liefde van binnenuit. David zei: Op dié manier zal ik U liefhebben, vanuit het diepst van mijn binnenste! Hebt u die beslissing ooit genomen: om de Heer lief te hebben met alles wat in u is? Laten we toch besluiten de Heer lief te hebben met ons hele hart, heel onze ziel, heel ons verstand en al onze kracht! Hij is het waard!

In 1 Johannes 4:7 en 8 zien we dat dit niet alleen een individuele, persoonlijke beslissing is, maar dat het ook een gezamenlijke beslissing is: Geliefden, laten wij elkander liefhebben, want de liefde is uit God en een ieder, die liefheeft, is uit God geboren en kent God. Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is liefde. Hoe zou uw gemeente eruit zien, als alle aanwezigen die beslissing gezamenlijk zouden nemen? Laten wij elkaar liefhebben! Ook hier staat een bijzondere uitspraak, waar we snel over heen lezen: Een ieder, die liefheeft, is uit God geboren. Er is blijkbaar een soort liefde, die alleen door de wedergeboorte kan komen. Als u die liefde in iemand tegenkomt, dan weet u dat hij of zij is wedergeboren. Het omgekeerde is ook waar: als iemand die liefde niet heeft, dan is het de vraag of die persoon wedergeboren is. We kunnen een theologisch debat wijden aan de wedergeboorte, maar de definitieve test is liefde. Hoe krijgen we die liefde? Door wedergeboren te worden uit God. Volgens de statistieken is 50 procent van de Amerikanen wedergeboren. Nonsens! Misschien dat de helft van alle Amerikanen de leerstelling van de wedergeboorte kent, maar als echt al die mensen wedergeboren zouden zijn, dan zag Amerika er heel anders uit!

Jezus is altijd in alles ons grote voorbeeld. Dus laten we kijken naar de Here Jezus en Zijn diepe liefde voor mensen. We lezen in Marcus 1:40: En een melaatse kwam tot Hem, die voor Hem op de knieën viel, en smekende tot Hem zeide: Indien Gij wilt, kunt Gij mij reinigen. En met barmhartigheid bewogen, strekte Hij zijn hand uit, raakte hem aan en zeide tot Hem: Ik wil het, word rein! En terstond verliet hem de melaatsheid en hij werd rein.

Het woord dat hier wordt gebruikt voor ‘met barmhartigheid bewogen’ stemt overeen met het woord dat David gebruikte in Psalm 18. Opnieuw gaat het dus om een diepgeworteld gevoel, dat verband houdt met de ingewanden of de buik. Er staat letterlijk: ‘Hij werd in zijn ingewanden bewogen’. Vanuit deze bewogenheid kwam Jezus in actie. Daarom is het belangrijk onszelf af te vragen, waar wij door bewogen worden. Wat brengt u in actie? Bent u met barmhartigheid bewogen vanuit uw binnenste, of wordt u gedreven door persoonlijke ambitie, die zich vaak meer afspeelt in ons hoofd, onze gedachten?

In Filippenzen 2:1 doet Paulus in dat verband de volgende oproep: Indien er enig beroep op u gedaan mag worden in Christus, indien er enige bemoediging is der liefde, indien er enige gemeenschap is des Geestes, indien er enige ontferming en barmhartigheid is, maakt dan mijn blijdschap volkomen door eensgezind te zijn, één in liefdebetoon, één van ziel, één in streven, zonder zelfzucht of ijdel eerbejag, doch in ootmoedigheid achte de een de ander uitnemender dan zichzelf.

In vele tientallen jaren van mijn bediening ben ik erachter gekomen dat één van de grootste gevaren in de Kerk van vandaag de persoonlijke ambitie van kerkleiders is. Die ambitie lijkt een grote, drijvende kracht te zijn in het huidige christendom. Doe het weg, zegt Paulus. Door persoonlijke ambitie bereiken we niets. God wacht erop dat wij elkaar liefhebben met zijn goddelijke liefde. We kunnen spreken over geloof en gerechtigheid, maar als we mensen niet helpen, dan blijven het loze woorden. De liefde moet gezien worden – allereerst onderling, maar van daaruit ook naar anderen.

Waar bestaat die liefde uit? Dat antwoord geeft Paulus ons ook: onderlinge bemoediging, vanuit liefde. Regelmatig écht contact, echte gemeenschap met elkaar, hart-tot-hart gesprekken. Praktische barmhartigheid, hulp en zorg voor de kwetsbaren onder ons. We moeten oog krijgen voor elkaar en elkaars noden, en zelf ook open zijn voor de ander. Dat is de basis om die grote opdracht uit te voeren: elkaar lief hebben zoals Jezus Zelf ons liefhad!

De Vrije Discipelen
Volgen De Vrije Discipelen:

De Vrije Discipelen
Laatste berichten van

Laat een reactie achter